پست شده در متفرقه
۰ نظر |  نویسنده:
۰۱/۱۸ ۱۳۹۱

Fact : منابع تغذیه، سد راه دستگاه های ما

این متن یک واقعیت است و هیچ چیز به شما نمی آموزد ، چیزیست که میدانید ولی آنرا گاه به گاه از یاد میبرید

این کاستی تنها در دستگاه هایی که در کیف یا جیبمان قرار دارد نیست. قانون طبیعت است. برای انجام هر کاری، انرژی لازم است و هنوز بشر به پیشرقتی دست نیافته که نگرانی از این مسئله کاسته شده باشد. اتفاقا" برعکس، مثلا با پیشرفت روز افزون تکنولوژی ( حوزه ی تمرکزمان ) فعالیت های بخش بخش ِ هر دستگاه بهتر و قوی تر میشود و در دستگاه های قابل حمل این منبع تغذیه است که در بیشتر مواقع بار ِ این بهبود را به دوش میکشد. چرا که کار سریعتر و بهتر به پراسسور قویتری نیاز دارد و حتی وقتی در حوزه ی نانو این پراسسور ها کوچکتر میشوند و به واسطه ی تولید حرارت کمتر ، کم مصرف تر میشوند ، نیازهای کاربر و ادوات مورد استفاده در دستگاه ها بیشتر از قبل شده و مصرف باتری چندان بهبود پیدا نمیکند و این چرخه ی باطل همچنان ادامه پیدا میکند. چند سال است که به یاد دارید که لپتاپ هایی که تولید میشوند در تست های باتری بیشتر از ۵ ساعت دوام نمی آورند ؟ چند سال است که تلفن های همراه در بهترین شرایط ۱۰ ساعت قابلیت استفاده از شبکه های GSM را دارند ؟ نباید انتظار داشت بهبودی در این زمینه به وجود آید ؟ انتظار داشتن حق هر انسان آزاد است اما آیا تکنولوژی و توانایی های بشر یارای پاسخگویی به این خواسته را دارد ؟ چرا وقتی لامپهای تلوزیونی به پیکسل های خود-نورده ِ OLED تبدیل میشوند ، چرا وقتی کامپیوترهایی که به اندازه ی سوله های کشاورزی حجیم بودند ، به اندازه ی یک کتاب کوچک شده اند اما از آخرین تکنولوژی مورد استفاده در منابع تغذیه ، سی سال میگذرد ؟

بخواهیم از زاویه ی ماهیت تکنولوژی نگاه کنیم ، پراسسور ها به بُعد اتمی رسیده اند اما باتری های ما هنوز از همان تکنولوژیی استفاده میکنند که Alessandro Volta حدود ۲۰۰ سال قبل آن را معرفی کرد. باتری های ما هنوز در پیشرفته ترین دستگاه ها منفجر میشوند ، اسید پس میدهند و فاسد میشوند. جدیدترین نوع باتری لیتیوم و لیتیوم-یون است که از همان تکنولوژی جناب ولتا استفاده میکنند با این تفاوت که مواد شیمیایی موجود در آن از آن ابتدا که امثال سولفات مس یا بعد ها روی-کربن بوده است، تغییر یافته است. Patentهایی از شرکت های مختلف همچون اپل برای باتریهای هیدروژنی ثبت شده اند اما به نظر نمی آید به زودی شاهد بهره برداری از آن باشیم. و البته در میان طرح ها و پروژه ها ، پروژه ای که در Laboratory for Electromagnetic and Electronic Systems – LEES ِ دانشگاه MIT به عنوان نانوباتری ها شناخته میشود نزدیک ترین طرح به تولید انبوه به نظر میرسد اما مسئله ی اصلی ِ آن هزینه ی بالای آن است که برای دستگاه های هزار و دو هزار دلاری اصلا" قابل توجیه نیست .

امسال صحبت از پراسسور های چهار هسته ای، اسکرین های non-Pentile و فول RGBست. ضخامت های پایینتر از ۹ میلیمتر برای تلفنهای همراه و تبلت ها. ویندوز ۸ برای ARM و عینک های Augmented Reality ِ گوگل اما همچنان منابع تغذیه ، همه را نا امید میکند. پیشنهاد میکنم امسال بیشتر از هر سال دیگر تست های باتری را از نظر بگذرانید، چرا که با بهبود یافتن دستگاه ها، هنوز باتریهایمان بوی جناب ِ السندرو ولتا را میدهند و مطمئنا" شما نمیخواهید هر بعد از ظهر با پیغام Low Battery مواجه شوید.

 

پست شده در CES 2012, متفرقه
۱ نظر |  نویسنده:
۱۰/۱۹ ۱۳۹۰

یک روز دیگر تا CES ، بزرگترین نمایشگاه الکترونیکی

نمایشگاه CES بزرگترین و مهمترین موقعیتیست که کمپانی های بزرگ ، توان ِ تکنولوژیکی ِ خودشان را به رخ میشکند . Consumer Electronics Show هر ساله در ژانویه برگزار میشود و صدها غول صنعت را به لاس وگاس میکشاند ، و آنها بهترین آس های خودشان را در قمار ِ CES به نمایش میگذارند . در CES تکنولوژی هایی که تا به حال دیده نشده است ، استعداد های جدید ، یاس و امید و گهگاه اتفاق های جالبی شکل میگیرد .

یک روز مانده به برگزاری ِ مراسم اما طی ِ همین برپایی ِ دکور و غرفه ها ، خبر هایی درز کرده :

تبلت ها مثل همیشه توجه ها را به خود جلب کرده است . Lenovo با دو تبلت ِ IdeaTab K2 و IdeaTab S2 و Acer با تبلت A700 ( که قبلا" دیده شده بود ) و OLPC با XO 3.0 به پیشواز رفته اند .

IdeaTab K2 شاید پیشرفته ترین تبلت تا به امروز باشد ، Tegra3 ِ چهارهسته ای ، اسکنر اثر انگشت برای امنیت بیشتر ، رزولوشن ِ ۱۹۲۰در ۱۲۰۰ با تکنولوژی IPS ، پورت استاندازد USB و خروجی مینی HDMI .

از طرفی IdeaTab S2 با صفحه ی ۱۲۸۰×۸۰۰ و البته IPS و همینطور پراسسور دو هسته ای ِ اسنپدرگن با اسم رمز Krait ( نسل چهارم با GPU 225 Adreno ) میباشد . این تبلت به تقلید از ترنسفورمر های ASUS به وسیله ی یک کیبورد میتوانند همراهی شوند .

XO 3.0 با سیستم عامل اندروید یا لینوکس عرضه خواهد شد ، قابلیت انتخاب بین صفحهات LCD و PixelQi وجود دارد . باتری ِ این دستگاه میتواند هم توسط نور خورشید و هم تکان های دست پر شود . از دیگر مزایای این تبلت ، پورت ِ استاندارد USBست .

Acer هم که با A700ش چند صباحیست مانور میدهد . با اسکرین ِ IPS با رزولوشن ۱۹۲۰×۱۲۰۰ و پراسسور Tegra3 باید دید در عمل این تبلت چگونه خواهد بود .

از دیگر اتفاقات ِ ما قبل ِ شروع CES حضور فزاینده ی Ultrabookهاست . Ultrabook هایی که نه نِت بوک هستند و نه لپتاپ . چیزی میان ِ این دو که "قرار است" خیلی باریک باشند . Lenovo که گویا بیش از حد عجول است ، IdeaPad U300 خودش را با Hard ِ هایبرید عرضه کرده است . Ivy Bridge ِ اینتل پراسسور این الترابوک است .

توشیبا هم که با میدان ِ الترابوک ها نا آشنا نیست با برادر بزرگتر الترابوک هایش یعنی Pertege Z835 به CES آمده .

شایعات خبر از وجود ِ الترابوک ِ زیبای HP به نام Spectre میداد . Engadget توانسته یک عکس از بسته اش بگیرد!

قبل از خارح شدن از دنیای سخت افزار ، دو تلویزیون هم معرفی شدند . با هم Lenovo با یک تلویزیون ۵۵ اینچی با سیستم عامل ِ Android Icecream Sandvich ! یک صفحه ی IPS و البته ۳D . این تلویزیون از پراسسور دو هسته ای Snapdragon APQ8060 به همراه یک گیگابایت RAM بهره میبرد . Wifi ، USB 2.0 و SD Card از دیگر ویژگی های این تلویزیون است . این دستگاه LeTV نام دارد.

اما توشیبا یک ۵۵ اینچی با مشخصات ِ نفس گیر وارد میدان خواهد کرد که قیمتی نفس گیر خواهد داشت . ۱۰ هزار پوند . این تلویزیون رزولوشن ۴K را با ۳D عجین کرده است . ۳D که نیاز به عینک ندارد . Engadget که از دیدنش مات شده است و متاسفانه من هم در لاس وگاس نبوده ام تا از زیبایی هایش نقل کنم پس علی الحساب نظر Engadget را بپذیرید .

 

اما در دنیای نرم افزار Tobii's Gaze چیزی را برای Windows 8 به ارمغان خواهد آورد که امید به پیشرفت ِ آن ، ویندوز ۸ را میتواند دست نیافتنی کند . این نرم افزار سوار بر Windows 8 ، کاربر را قادر میکند تا با نگاه کردن و چرخاندن چشم ها برروی صفحه ، جای ِ Cursor را تغییر دهد و وقتی به جای مورد نظر رسید با کلیک بر روی Trackpad یا صفحه ، فرمان ِ کلیک داده شود . تصور کنید چه خوب میشد با دو بار پلک زدن ، کلیک صورت میگرفت ! از این نرم افزار مطمئنا" بیشتر خواهیم شنید . ..

 

 

پست شده در سخت افزار, نقد
۱ نظر |  نویسنده:
۱۰/۳ ۱۳۹۰

هسته هایی که دیر میرسند

مایکروسافت وعده داده است که دستگاه های ویندوز فونش در سال ۲۰۱۲ دیگر به مانند ویندوز فون های قبل صرفا" تک هسته ای نخواهند بود و مشخصا" نام از دو هسته ای برده شده است . شاید لازم به ذکر باشد که تاکنون در دستگاه های ویندوز فون تنها دو نوع SoC استفاده شده است . پراسسور ِ تعبیه شده در این SoC ها یا ۸۲۵۰ بوده اند با کلاک یک گیگا هرتز و یا ۸۲۵۵ بوده اند با کلاک ۱٫۵ گیگاهرتز که در اولی GPU مورد استفاده Adreno200 بوده و در مورد دوم Adreno205 . هر دو ساخته ی Qualcomm هستند و هر دو از معماری ِ رنگ باخته و قدیمی ِ Scorpion استفاده میکنند . از طرفی شایعات حاکی از آن است که نوکیا ، دوست و یاور این روزهای مایکروسافت با ST-Ericsson وارد مذاکره شده است تا بتواند در اواسط سال ۲۰۱۲ از چیپست های U8500 ِ این کمپانی استفاده کند . GPU استفاده شده در این چیپ Mali-400 است ، همان پراسسور گرافیکیی که Exynos 4210 ( چیپست درون ِ Samsung Galaxy S2 ) از آن بهره میبرد. دو هسته ای شدن ِ ویندوز فون ها از دو زاویه میتواند مورد مطالعه قرار گیرد .

اول اینکه ، آیا کمی دیر نیست برای دو هسته ای ها ؟ اندروید دستگاه های چهار هسته ای ِ خود را در تعطیلات میلادی به مشتاقانش عرضه میکند . اپل نیز از ژانویه ، چیزی نزدیک به یک سال پیش وارد به دنیای دو هسته ای ها شده است و مطمئنا" در ماه های پیش رو به دنیای چهار هسته ای ها سلام خواهد کرد . ولی ویندوز فون میخواهد شش ماه دیگر طعم ِ SoC های دو هسته ای را بچشد . اگر این مصداق ِ بارز عدم تطبیق با جریان بازار نیست پس چیست ؟

دوم آنکه ، شاید کاربران ِ ویندوز فون ادعا کنند که دستگاه های ویندوز فون با همان یک هسته ای که در اختیار دارد بسیار سریع و روان است . در پاسخ باید بگویم شکی در این مسئله نیست ، اما آیا همه چیز فقط روانی و سرعت ِ سیستم عامل است ؟ شما نباید قادر باشید یک ویدیوی HD از اینترنت ببینید بدون ِ آنکه مشکلی در پخش ایجاد شود ؟ روز به روز codec های بیشتری به دایره ی فایل های تصویری اضافه میشود . MKV های با رزولوشن بالا حق ِ کاربران ِ ویندوز فون نیست ؟ این فرمت حتی با Tegra2 های دو هسته ای نیز سر سازگاری ندارد ، چه رسد به تک هسته های بی بنیه ی Qualcomm . مشکلات ِ این محدودیت ها غیر از فرمت های تصویری ، گریبان ِ بازی های ویندوز فون را تا کنون گرفته است و بعد از این هم خواهد گرفت .

باید گفت ، غیر از اینکه این هسته ها خیلی دیر میرسند ، "کم" هم میرسند چرا که آنگونه که مینماید، برای سال ِ ۲۰۱۲ ، دو هسته هم ممکن است کافی نباشد .

پست شده در بازی
۱ نظر |  نویسنده:
۰۷/۲۰ ۱۳۹۰

روایت ِ داستانی ؛ جواهری کمیاب در صنعت بازی

امسال عناوین ِ خوبی در دنیای بازی معرفی شدند اما اگر مجموعه ی بازی های عرضه شده را سال به سال زیر ذره بین قرار دهید با خود خواهید گفت این صنعت را چه شده است ؟ با Rage شروع میکنم ، بازیی که چندی پیش ارائه شد. این بازی توسط id Software ساخته شده، کمپانی ِ بزرگی که نام John Carmack را یدک میکشد . اگر نمیدانید John Carmack کیست ، و سنی از شما گذشته باشد ، حتما آفریده های او را میشنساید . DOOM های یک و دو را در واقع جناب کارمک خلق کرده است. Quake را نیز همینطور، بازی های فراموش نشدنی ِ سالهای دور . این بازیها به سالهایی برمیگردد که خیلی از کاربران دنیای بازی هنوز متولد هم نشده بودند،یعنی ۱۹۹۲. بله ، جان کارمک را پدر بازی های اول شخص مینامند و او بود که FPS یا First Person Shooter را به شکل امروزی معرفی کرد . او سال پیش بازی Rage را برای iOS با ۶۰ فریم بر ثانیه به آیفون ۴ آورد و دو ماه پیش این بازی برای کامپیوتر و دو کنسول XBOX و PS3 به شکلی کاملتر ارائه شد. این بازی برای کامپیوتر امتیازهای پاییتری نسبت به نسخه های کنسولی گرفت، حال آنکه امتیاز نسخه های کنسولی در سایت های معتبر بازی نیز به سختی از ۸ میگذشت ( ۸ از ۱۰ ) . از مشکلات فراوان گرافیکی ، خصوصا بارگذرای نشدن texture ها که بگذریم ، نبود یک داستان منسجم نیز در این عنوان بسیار آزاردهنده است . عدم کشش داستان و همینطور ناتوانی محیط بازی برای القای حس خاص بودن ِ بازیباز ، ایراد کمی نیست . این که شما به همراه شخصیت بازی باشید، خود را در او حس کنید و او را از خود بدانید هنریست که هر کمپانی از پس آن بر نمی آید. اما از id Software و جان کارمکش بیش از اینها انتظار میرفت، آن هم در پروژه ای که مدتها به طول انجامید. پروژه ای که بسیاری آن را نجاتی برای FPS ها میدانستند . مدتهاست که انقلابی در صنعت بازی صورت نگرفته ، حتی Crytek در Crysis 2 ، نه تنها از نظر داستانی موفق نبود، بلکه انتظار میرفت لااقل بعد از چهارسال که از نسخه ی اول میگذشت، از لحاظ گرافیکی، به واسطه ی پیشرفت ابزار مربوطه، موفقتر ظاهر شود که چنین نشد. با مقایسه ی محیطهای کرایسس ۱ و ۲ ، به گیمرها یاد آوری شد که حتی گرافیک در کرایسس ۱ در برخی محیط های شبیه سازی شده برتر بوده است . در نمایشگاه E3 گذشته ، عناوین کمی بودند که نظرها را به خود جلب کردند . در نقدهایی که مطالعه کردم و ویدیوهایی که از E3 دیدم ، به غیر از Gears of War 3 که قسمت آخر از این تریلوژی بود ، هیچ عنوانی تحسین برانگیز ظاهر نشد . حتی Assassin’s Creed : Revelation نیز اگر در مرکز توجه قرار داشت، بخاطر محبوبیت این عنوان بود و قابلیت هایی که به Ezio در سن ۵۲ سالگی به او داده شده است ، در غیر اینصورت موتور بازی بدون تغییر مانده و جذابیت داستان نیز به واسطه ی ذات حماسی-اساطیری آن است ، اما همین عوامل هم باعث نشد که Revelation بتواند اتفاقی متفاوت را برای بازی-باز رقم بزند . چیزی که در نهایت از سومین روایت از Ezio در Assassin’s Creed حاصل میشد ، پُلی بود که برای نسخه ی آینده زده شده بود . Revelation ، ابزاری شد تا بازیباز در نسخه ی بعدی گمراه نباشد، همین و بس . B F 3 که با آن همه تلاش در سنگر ِ گرافیک گمان میبرد رستگار میشود ، باز هم به رقیب ِ دیرینه اش باخت و Call Of Duty : Modern Warfare 3 باز هم در فروش در این ژانر اکشن پیروز شد ، چرا که از امتیاز داستان بهره میبرد و این داستان ، گاهی همه چیز است . داستان گاهی همه چیز است ولی باز هم کمپانی های بزرگ از روایت ِ داستانی گیرا ، عاجزند . بازی ها بسیار کوتاه شده اند ، اما باز هم عنصر ِ قصه و داستانپردازی در آن ها دیده نمیشود .

امسال به لطف ِ استودیو هایی مثل ِ Valve ، Bethesda ، Rocksteady و NaughtyDog کور سوی امیدی بعد از مدت ها در دل بازی باز ها زنده شد . این کمپانی ها که به ترتیب با بازی های Portal 2, The Elder Scrolls V : Skyrim, Batman : Arkham City و Uncharted 3 : Drake’s Deception محبوب تر از قبل شدند ، در لیست ِ برترین استودیو های جوایز ِ VGA ِ امسال قرار دارند؛ مراسمی که امروز برگزار خواهد شد . البته میتوان Witcher 2 را نیز با کمی اختلاف در بین ِ این بازی ها قرار داد . اما عاملی که این عناوین را در لیست ِ برترین بازی ها قرار میدهد مطمئنا نمیتواند فقط گرافیک یا Game Play یا صداگذاری باشد ، چرا که بازی هایی هستند که در این بخش ها به مراتب بهتر کار کرده اند . ولی چرا بازی باز ها ، منتقدین به این عناوین جذب شده اند ؟ گیرایی بازی در چیست ؟ آیا غیر از روایتیست که به مخاطب انتقال می یابد ؟ چرا Half-Life ها از کمپانی Valve که به عنوان یک بازی First Person Shooter شناخته میشوند از تاثیرگذار ترین بازی های تاریخند ؟ هیچ کس حتی صدای Gordon Freeman را نشنیده است ( شخصیت اول بازی های Half-Life ) ولی این کرکتر به عنوان محبوب ترین کرکتر تاریخ دنیای بازی از جانب ِ سایت ِ Gamespot شناخته میشود . سال ۱۹۹۸ ، مجموعه ی Half-Life آفریده شد و آخرین اپیزود از داستانهایش در سال ۲۰۰۷ ارائه شد . اما روز به روز انتظار برای دیدن ِ نسخه ی بعدی در بین بازیباز ها بیشتر میشود ، چون در روزگاری عواطف و احساسات از طریق بازی به بازیباز منتقل شده است . درست مثل کسی که به انتظار نسخه ی بعدی ِ یک رمان نشسته است . این هنر در نزد استودیوی Valve به قدریست که بازیباز در عنوان ِ Portal ، حتی با یک صدا (GLaDOS) که منشا متغیری داردبیشتر بخوانید...

پست شده در سخت افزار
۵ نظر |  نویسنده:
۰۷/۱۵ ۱۳۹۰

صفحات مقعر؛ به بهانه ی صفحه ای که در Prime تعبیه شده است

اتفاقی که در Nexus S هم افتاد ، یک صفحه ی مقعر که بیشتر تجملی انگاشته میشد . این اتفاق در دستگاه ِ بعدی ِ Nexus هم در شرف حادث شدن است . اولین تصویر رسمی از دستگاهی که در کنفرانس ۱۱ اکتبر سمسانگ انتشار یافته است ، تصویریست از زاویه ی کناری از این دستگاه ( شایعات آن را Nexus Prime / Galaxy Prime مینامند ، ما نیز از Prime استفاده خواهیم کرد ) که حاکی از قوس دار بودن صفحه نمایش است . اما این سوال مطرح میشود ، آیا واقعا صفحهات مقعر تجملی و بیشتر برای زیبایست ؟ در ادامه پاسخ را خواهید گرفت .

هنوز کم سن و سال ترین های ما ، آن تلویزیون های محدب را به یاد داریم ، همان تلویزیون هایی که امروزه بیشتر نوستالژیک هستند و خاطرات کودکی را زنده میکنند . همان هایی لامپ های RGB تصاویرش را تولید میکردند . چه شد که آن تلویزیون های محدب به LCD های مسطح و صاف ِ امروزی بدل شدند ؟ جواب زاویه دید است . همین اتفاق برای صفحات ِ مسطح و Flat نیز در راه است . صفحات ِ مقعر از یک صفحه ی مسطح نیز زاویه ی دید بیشتر دارد . به تصاویر زیر دقت کنید ؛

همانطور که مشاهده میکنید ، در تصاویر کاملا” مشخص است که در واقع تصویر ِ Wide تری به نظاره گر داده میشود . این عریض تر بودن و البته قرار گرفتن ِ نقاط بیشتری در زاویه ی دید برتری ِ تصاویر ِ مقعر است . اما در صفحاتی که در اندازه های دستگاه های جیبی است ، آیا این قابلیت ، به واقع قابل استفاده است ؟ نتیجه ای که حاصل میشود این است که با خواندن ِ این مطلب باز هم خیلی تفاوتی حاصل نشد ، چون در این اندازه از صفحات نمایش و به طور اخص ، در Prime ، این مشخصه بیشتر تجملیست تا کاربردی . باید دید ۱۱ اکتبر سمسانگ چه خواهد گفت .

پست شده در تکان دهنده ها
۰ نظر |  نویسنده:
۰۷/۱۴ ۱۳۹۰

استیو جابز، قهرمان دنیای تکنولوژی، در گذشت

استیو جابز صبح امروز پس از مدت ها مبارزه با سرطان پانکراس در گذشت. بسیاری از ما، با آنچه او در این دنیا از خود به جا گذاشته است سر و کار داشته ایم و خواهیم داشت. رد پای اون در زندگی ِ همه ی ما دیده خواهد شد .

پست شده در نقد و بررسی
۶ نظر |  نویسنده:
۰۷/۱۳ ۱۳۹۰

در کنفرانسی که گذشت، اپل تیشه بر ریشه میکوبید

از همین ابتدا موضع گیری نکنید ، آیفون ۴S ، اصلا دستگاه بدی نیست ، بسیار هم خوب است . اما سوالی که مطرح است اینجاست ، آیا برای چنین معرفی ، ۱۵ ماه صبر لازم بود ؟ مسلما جواب خیر است و برای این نتیجه گیری ، دلایلی خواهم آورد . من خودم را یک طرفدار به تمام معنای مایکروسافت میدانم اما درنظرم ویندوز فون بسیار ناپخته است ، میوه ایست به شدت کال که البته باغبان امید زیادی به روزی دارد که محصولش به ثمر برسد. پس با احتساب خیلی فاکتور ها به عموان تلفن همراه ، آیفون ۴ را انتخاب کردم و اگر بخواهم منصفانه نظر بدهم بسیار راضی کننده بود، فراتر از انتظارم . علت بیان مطلب فوق آن بود که دوباره یاد آور شوم ، با دنیای اپل مدتهاست که در ارتباطم و نوشته هایی که در پیش روست ، به دوراز احساس و بر پایه ی دلایل منطقیست .

پراسسور – استفاده از بازیکن فصل قبل به واقع پراسسور A5 به لطف PowerVR یک قدرت بی چون و چراست . اما این تراشه به خودی خود مشکلزا نیست، خیلی هم مشکل گشاست ! این زمان ِ عرضه ی آن بر روی “آخرین محصول کمپانی اپل” است که کمی سوال بر انگیز است . وقتی که در ژانویه A5 در آیپد۲ تعبیه شده است، یعنی حتی خیلی قبل تر از آن مراحل تست و بازرسی را گذرانده است . مسئله ی ای که عنوان کردم هیچگاه با این جمله که “A5 هنوز هم خوب است” توجیه نمیشود . ما درباره ی یکی از قدرتمندترین کمپانیهای دنیا سخن میگوییم و در چنین شرایطی انتظارات بالاست. پس قرار دادن تراشه ای که ۷ ماه پیش در دستگاه اپل ( دومین آیپد ) ارائه شده ، چندان برای آیفونی که پانزده ماه کاربران را به انتظار نشانده بود ، مایه ی افتخار و خرسندی اپل نخواهد بود . در واقع نشان از دست ِ کم گرفتن ِ مشتری دارد. اگر کنفرانس را دیده باشید حتما از این مسئله باخبرید ، که A5 ، چنان معرفی شد و مورد مدح و ستایش قرار گرفت که انگار نه انگار همین معرفی و اعداد و ارقام هفت ماه پیش هم انجام شده بود . انگار نه انگار آن نوشته ی بزرگ ِ A5 و مشخصاتش ماه ها پیش بر روی پرده ی سالن کنفرانس بوده است. آن همه نمودار و قابلیت و ستایش را برای تراشه ای استفاده میکنند که قبلا کسی در مورد آنها نه چیزی دیده و نه شنیده . اما این اتفاق برای اپل چنان رخ داد که گویی کمبود محصول و مطلب باعث شده بود که مدح و ستایشهای تراشه ی A5 به درازا بکشد و بعد از نیم سال ، خاطرات قدیمی را تکرار کند .

* در چندین سایت خواندم که عنوان شده بود “بالاخره A5 ها هم باید استفاده شوند” . توجه داشته باشید از آنجایی که اپل تولید کننده ی تراشه ها نیست ، دقیقا” به تعداد ِ محصول ِ مورد نظر قطعه سفارش داده میشود ، بدین معنی که در بحث ِ کنترل موجودی ، هیچ A5 ِ اضافه ای اصطلاحا” در انبار نمانده است که لازم باشد در دستگاهی حتما” استفاده شود ؛ پس استفاده از محصول جدیدتر تنها به شل کردن ِ کیسه مربوط میشود – این فقط یک توضیح بود و هنوز بر این باور هستم که پردازنده ی A5 بهترین گزینه ی موجود برای دستگاه ِ بعدی ِ سوار بر iOS بوده است ، تنها مشکل همان زمان بود که عرض شد .

صفحه نمایش – تا کنون روی تلویزیون چهارده اینچ PS3 بازی کردید ؟ طبق همان نمودارها ، قدرت گرافیکی A5 ، هفت برابر A4 است . در کنفرانس هم نمایشی از Infinity Blade جدید که اول دسامبر عرضه میشود به نمایش در آمد که بسیار در مورد جزئیات به نمایش در آمده در بازی صحبت شد. این جزئیات آیا در صفحه نمایش ۳/۵ اینچی لطفی دارد ؟  لطف را فراموش کنید ، اصلا منطقیست ؟ آیا وجود و وفور صفحات چهار اینچ به بالا گواه از کاربرپسند بودن این اندازه از سایز صفحه نمایش نیست ؟ آیا با وجود چنان دوربینی ، صفحه ی کوچک از لذت ِ دیدن عکس و فیلم کم نمیکند ؟ توجه کنید که بزرگتر کردن صفحه نمایش تضادی با طراحی دستگاه ندارد و با کمی تغییر اندازه این نتیجه حاصل میشد . به واقع مسئله فقط اِشِل بود و بس .

دوربین – احتکار به سبک تکنولوژیکی در همان زمانی که آیپد دوم در شرف معرفی بود ، و مخصوصا قبل از WWDC که تنها کنفرانسی نرم افزاری بود و اپل به معرفی Lion, iOS5 و iCloud بسنده کرد، اظهاراتی از کمپانیهای سازنده ی دوربین ( هم سونی هم OmniVision ) مبنی بر اینکه ‘ماژول های هشت مگاپیکسلی اپل آماده ی بهره برداریست’ به بلاگها رسیده بود . این مطلب به وضوح حاکی از تاخیر چندین ماهه ی اپل است در بهره برداریست . در ضمن نگویید که دوربین آیفون ۴S خیلی بهتر از آیفون ۴ است ! صحبت از یک سال و سه ماه بعد است ، آن هم در این رشد سرسام آور تکنولوژی . پس بهتر بودن توجیهی نیست که قابل استفاده باشد ، چرا که تاخیر اپل توجیه ندارد .

سهام اپل – حتی شما دوست عزیز! بر سر اپل هم می آید. بورس شوخی نیست، و اگر اپل یا هر کمپانی دیگر از یک چیز ترس داشته باشد، افت قیمت سهام است . اتفاقی که برای اپل افتاد ، و بعد از معرفی نزدیک به ۱۰ درصد AAPL سقوط کرد و این یعنی نارضایتی و نارضایتی یعنی عملکرد نامناسب اپل . گرچه خیلی این شرایط پایدار نماند اما پیغامی را به گوش اپل رساند که از هر طریق دیگری رسانده میشد، این چنین رسا نبود.

و اما طراحی – هنر تاریخ مصرف ندارد ( برای عده ای که خواستار ِ تغییر طراحی بودند ) این که طراحی توسط اپل تغییر داده نشد ، نمیتواند نکته ای منفی به حساب بیاید ، طراحی آیفون ۴ بسیار باوقار بود و هنوز که هنوزه جلوه ای خاص دارد . بارها دیده شده شرکت ها به واسطه ی طرح های موفقشان ، تغییری در طراحی نداده اند . نمونه اش بنزبیشتر بخوانید...

پست شده در نقد و بررسی
۲ نظر |  نویسنده:
۰۷/۷ ۱۳۹۰

حالا که حرارت ویندوز ۸ فروکش کرده است، منطقی باشیم

کنفرانس BUILD هم تمام شد و ویندوز ۸ با هزاران سلام و صلوات و امید به دست برنامه نویسان و توسعه دهندگانی سپرده شد که مدت ها چشم انتظار کنفرانس بودند تا هم خود را مطرح کنند و هم نردبامی باشند که مایکروسافت را بالا خواهد برد. مایکروسافت همین امروز نیز عقبتر از بازار تبلتهاست ولی نمایشهایی که از این سیستم عامل ارایه شد امیدهایی را تازه کرد. به به و چه چه هایی به پا شد، بلاگر ها مدحها سرودند و خلاصه داستانها رانده شد! بله ویندوز ۸ بر روی تبلتهایی که به دولوپرها به رایگان اهدا شده بودند خیلی سریع و پاسخگو به نظر میرسیدند، اما فراموش نکنیم که تبلتها همگی تراشه های i5 و همینطور مجهز به SSD بودند. اما حتی این مسایل مشکل ماجرا نیست. پیش بینی میکنم این مشخصات برای زمان عرضه ی ویندوز۸ یعنی حدودا تابستان ۲۰۱۲، از سیستمهای عادی به شمار بیاید. جای دیگری میلنگد … نگاه اول من به ماهیت این نسخه اشاره میکند. همانطور که احتمالا در ویدیو هایی که در این زمینه منتشر شده است، دیده اید سیستم عامل متشکل از دو نوع اکوسیستم است ؛ نخست همان محیـط ویندوزهای قدیم و مشخصا ویندوز ۷، البته با کمی بهبود ، و دیگری نیز رابط کاربری Metro که سال قبل در اسمارت فون های دارای ویندوز فون استفاده شده بود و محیطی غریب به حساب نمیامد. اما معجونی از این دو چه حسی خواهد داد؟ بهره بردن از دو نوع اکوسیستم در روزگاری که بشدت یکپارچه بودن سیستمها اهمیت داشته و وجودش حیاتیست، چه پیامدهایی به دنبال خواهد داشت؟ یک سال به نسخه ی نهایی ویندوز۸ باقی مانده اما مایکروسافت صحبت از چند شاخگی نرم افزارهای در نظر گرفته شده برای این سیستم عامل میکند. نرم افزارهای سازگار با رابط کاربری مترو و نرم افزارهای رابط کاربری سنتی ویندوز. این حداقل مشکلات است. خارج از مشکلات این چنینی،بدون شک کاربران کمی خداهند بود که از سوییچ کردن بین این رابط های کاربری لذت ببرند. شاید تصور کنید که شما میتوانید تمام فعالیت های خود را در یک کدام از رابطهای کاربری محصور کنید، مشخصا مترو برای شما مسلما بر روی تبلت کارا تر خواهد بود، اما مایکروسافت این جواب را قبلا به شما داده است : نمیتوانید، به همین خاطر است که نوع دیگری از رابط کاربری برای شما قرار داده شده است. مشکل دیگری که بی شک گریبانگیر خواهد شد، حسرت لذت بردن از رابط کاربری Metro برای دسکتاپ/لپتاپ داران است. عیان است که چه پس زمینه فکری چه طراحی و چه استفاده از رابط کاربری مترو فقط برای صفحات لمسی بوده و بس. تجربه ی استفاده کنندگان از نسخه ی Developer Previewی ویندوز ۸ که از زمان کنفرانس BUILD در دسترس قرار گرفت نیز موکد این بحث است. کار کردن با رابط کاربری مترو با mouse و keyboard بسیار مشقت بار تر از چیزیست که قابل تصور است. البته پیش بینی من ظهور padهای مخصوص ویندوز ۸ است تا در کنار کیبورد تجربه ی لذت بخشی از ویندوز ۸ برای این قشر از مصرف کنندگان فراهم کنند. البته امیدوارم بدون نیاز به این accessories ها، مایکروسافت فکری به حال کاربران بکند. بسیار انتظار نسخه ی نهایی ویندوز ۸ را میکشم ولی به عنوان یک طرفدار مایکروسافت باید بگویم که اوضاع ویندوز ۸ چندان هم خوب نیست و با سیلی صورتش را سرخ نگه داشته است.

پست شده در نقد و بررسی
۴ نظر |  نویسنده:
۰۶/۱۷ ۱۳۹۰

اندر احوالات گیس و گیسکشی ِ این روزهای اپل

تا به حال به این فکر کرده اید که وقتی کارل بنز ، یا هِنری فورد به دستاورد های مهمی در زمینه ی صنعت خودروسازی دست یافتند ، چطور شد که اجازه دادند تا خودروهایی مثل لمبورگینی یا امثال آن ظهور کنند ؟ واضح است ؛ اتومبیل برای حرکت به چهار چرخ نیاز داشت . هنوز هم دارد ، لا اقل با علم امروز که دارد . به یک اتاق و چند صندلی برای نشستن سرنشینان هم نیاز داشت و دارد . یعنی اگر قرار بود اوضاع خیلی نابهنجار باشد ، امروز باید میگشتیم ببینیم که در کدام دوره ی زمینشناسی وسیله ی نقلیه چرخ داشته و نشیمنگاه داشته و صاحبش را پیدا میکردیم تا نکند کسی در این دوره زمانه ، بی اجازه ی یک نئوندرتال دارد خودرو میسازد ! اصلا” اتومبیل را فراموش کنید ، چگونه است که نوادگان ِ برادران ِ رایت هیچوقت یقه ی بوئینگ و ایرباس را نگرفته اند ؟ بالاخره همه ی هواپیما ها یک دماغه و دم دارند ، دو بال دارند ، موتور دارند ، چرخ دارند ، صندلی دارند ، در دارند . یا مثلا اولین لپتاپی که با Flip Form Factor ( همین مدل هایی که امروزه درش باز میشود! ) توسط Dulmont Magnum طراحی شد را دیگر هیچ شرکتی نباید بسازد و فقط برای آقای مگنوم است و بس . اصلا” بیایید یک کاری کنیم ، از صبح که از خواب بلند میشویم ، ببینیم چه چیزی را اول چه کسی ساخته است ، اینجوری خیلی مسائل روشنتر میشود . وقت ِ مسواک ِ صبح است ؛ واقعا” چه کسی مسواک را طراحی کرده ؟ اصلا” به چه حقی آکوافِرش و اوربیت و این شرکت ها مسواک تولید میکنند !؟؟ دسته که دارند! بُرس هم دارند !!! همه شان شبیه هم هستند که ؟!؟ نکند این وسط حق یک نفر دارد خورده میشود ؟ چرا از این افراد شکایت نمیشود ؟! مسواک را بیخیال شویم ، شاید اشتباهی رخ داده ، میرویم برای صبحانه ؛ قاشق! چنگال! لیوان! پشقاب! وای چه فاجعه ای ، چه حق هایی که خورده نمیشود ! این همه برند مختلف محصولاتشان را دقیقا” یک جور میسازند! دیگر بقیه ش را نخواهم گفت ،نتایج سرسام آور خواهد بود .

مطالب فوق پیش در آمدی بود که یک دید کلی از شکایت های این روزها داشته باشیم . یادم هست که وقتی بعد از آیفون ( همان اولین سری هایی که عملا” هیچ چیز نداشت ) ، هر محصولی با صفحه ی لمسی ساخته میشد ، همه میگفتند یک کپی ِ دیگر از آیفون . گلکسی اس ِ بیچاره که خیلی از این جماعت بخاطر این جرم ، ناسزا خورد ! امروز هم همین مسئله ، گریبانگیر تبلت ها شده است . و این شکایتهای اپل مثل یک ویروس ، از یک دستگاه به دستگاه دیگر اسباب کشی میکند . من از شما خوانندگان کافه دیجیتال سوالی دارم . اگر قرار بود شما یک دستگاه طراحی کنید که Touchscreen باشد و تمام آن از صفحه نمایش تشکیل شده باشد ، چه میکردید ؟ چگونه این طراحی را انجام میدادید که شبیه ِ دستگاه ِ دیگری نشود ؟ این سوال دقیقا” مثل این سوال است که چگونه میشود یک مانیتور طراحی کرد که شبیه ِ دیگر مانیتور ها نباشد !

بگذارید کمی بحث را باز کنیم . صفحه نمایش غیر از مستطیل چیز دیگری نمیتواند باشد . چرا که حتی قبل از پیدایش تصاویر دیجیتال ، تمام تصاویر در قالب مستطیل از تاریکخانه بیرون می آمدند . امروزه نیز تمامی ِ سنسور ها و صفحات به شکل مستطیل ساخته میشوند چون همه ی فیلم ها و عکس به نسبت های ۴:۳ ، ۱۶:۱۰ ، ۱۶:۹ و امثال آن ها ساخته میشوند که آنها هم همانطور که واضح است مستطیلند . پس این از صفحه ی نمایش . دور ِ این صفحه نمایش هم که نمیشود دایره ساخت ، فرم کلی باید مستطیل باشد . در این میان فقط با اضافه و کم کردن ِ چند دکمه شاید بتوان ظاهر را تغییر داد. و این یک واقعیتیست که نمیتوان کار محیرالعقولی برای ظاهر تبلت ها انجام داد . اما سوال اینجاست ، که واقعا” اپل به دنبال چه چیزیست ؟ شاید این همه جنجال و شکایت فقط و فقط جنبه ی کند کردن ِ فرآیند های دیگر شرکت ها را داشته باشد . شاید این همه هزینه ی اپل برای به خدمت گرفتن ِ وکلایی که فروش ِ دیگر دستگاه ها را محدود کنند از سیاست های قدیمی ِ دنیای تجارت باشد که اتفاقا” خوب هم جواب داده است . شاید اپل با این کارها وقت بیشتری میخرد تا انتقادات ِ این روزها را سبک تر کند ، چرا که تابستان هم رو به پایان است و نه از آیفون جدید خبری شده است و نه از آیپاد و یا دیگر نو آوری هایی که روزی به آن میبالید . iOS5 ، جدیدترین سیستم عامل Handheld های اپل به کپی برداری از اندروید محکوم است و از نسخه ی قبل خود پیشرفت چندانی نداشته است . سیستم عامل های دستگاه های رومیزی و شخصی اش دیگر مجانی نیست و استیو جابز ، آن مدیر عامل ِ کاریزماتیک نیز در کناری از خاطراتش مینویسد . پس اگر صرفا” سیاست های ناپاک ِ اداره و مدیریتیست ، که این خود وجهه ی اپل را روز به روز خرابتر خواهد کرد . چرا شرکت هایی مثل IBM که در صدر جدول پتنت ها هستند ، اینچنین وارد بازی های رسانه ای و گیس و گیسکشی نمیشوند ؟!

از طرفی فرض میکنیم مسئله به این سیاهی هم نیست و شاید اپل واقعا” دوست ندارد تلاش ِ مهندسان و طراحانش بی فایده بنماید . پس بیایید به زمانی سفر کنیم که اولین آیپد معرفی شده بود و بحث هایی راجع به اینکه چه کسی اولین تبلت را طراحی کرده بود سر گرفته بود.

در حالی که اپل ادعا میکرد اولین تبلت را آنها ساخته اند ، در ژانویه ۲۰۱۰ ، Paul Thorrot مقاله ای ارائه کرد و عنوان نمود اولین تبلت ها را مایکروسافت در اوائل ۲۰۰۰ ساخته است ، تبلت هایی که ۲۰۰۲ وارد بازار شدند . سپس John Gruber مقاله را به چالش کشید و ادعابیشتر بخوانید...

پست شده در Tablet
۱ نظر |  نویسنده:
۰۶/۱۵ ۱۳۹۰

تبلت آمازون در راه است

شایعات همیشه هم اشتباه نیستند، مخصوصاً در دنیای هند هلدها! پیش از این گفته شده بود که احتمالاً بزرگترین کتاب فروش مجازی هم مشغول ساخت تبلت است و حالا مشخص شده است که تبلت آمازون با ویژگی های خاصی در راه است.

اسم این تبلت در حال حاضر کیندل است اما با کتاب خوان سیاه و سفید آمازون فقط در نام شباهت دارد. صفحه نمایش ۷ اینچی رنگی تمام لمسی با اندروید تمامی چیزی است که از این تبلت می دانیم. سیستم عامل این تبلت بسیار کاستومایز شده و قرار است نمونه متفاوتی از اندروید را روانه بازار کند. نسخه ۷ اینچ تا پایان سال میلادی جاری و ۱۰ اینچ سال دیگر وارد بازار خواهد شد.

پارسا : گفته میشود این تبلت به شدت به Nook Color ِ نسخه دوم ، از شرکت ِ BARNES & NOBLES شبیه است. چون از این اتفاق ها کم نیافتاده ، من فکر میکنم که منیوفکچر و سازنده ی هر دو تبلت یک کمپانی باشه و فقط آمِزان ( همان آمازون ِ سابق ! ) در ظاهر و رنگ تغییراتی بده و البته پوسته های اختصاصی به تبلتش اضافه کنه و از سرویس های خودش هم به این تبلت تزریق کنه . به هر حال ورود شرکت هایی که پس زمینه ی فکریشان ، شکستن قیمت های بازار هست به هر صنعتی از طرف ما خریدارها مورد استقبال قرار خواهد گرفت.